czwartek, 22 stycznia 2026

FREIDA MCFADDEN "IDEALNY SYN"

 

         Tak się złożyło, że w najnowszym poście biorę na tapet kolejną książkę Freidy McFadden. Myślę, że to świadczy o tym, jak ta autorka jest popularna - mam wrażenie, że co chwilę wychodzą jej nowe książki. Tym razem jest to "Idealny syn". 
            Wydawałoby się, że Erika ma idealne życie - dom na przedmieściach, udane dzieci, mąż, który ją rozumie. A szczególnie udany jest jej syn Liam - wzorowy uczeń, sportowiec odnoszący sukcesy, grzeczny, uprzejmy, mistrz debat. Jednak, czy aby na pewno jest to prawda? Kiedy znika nastolatka wszyscy wskazują na jedną rzecz - Liam szczególnie się nią interesował. Czy chłopak jest tak idealny na jakiego wygląda? Czy jednak za tą fasadą kryje się coś mrocznego? Erika staje przed najtrudniejszym w życiu wyborem, a konsekwencje będą niewyobrażalne. 


          Już na wstępie muszę przyznać, że książka naprawdę mi się podobała. Ostatnio miałam wrażenie, że Freida McFadden popada trochę w schemat i jej książki zaczynają być do siebie bardzo podobne. Jednak tutaj mamy troszkę inną historię. Poznajemy Erikę Cass - z pozoru typową matkę z amerykańskich przedmieść. Ma męża, który dobrze zarabia, dwójkę udanych dzieci, ładny dom. Nikt by nie pomyślał, że coś tu jest nie tak. Jednak na tym idealnym obrazku są rysy i to niemałe. Erika bowiem od dawna martwi się o swojego syna Liama. Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się być idealne - Liam jest przystojny, inteligentny, pracowity. Jednak jest coś, co niepokoi Erikę - chłopak jest bardzo zimny emocjonalnie. Wydaje się być wyzuty z uczuć i empatii oraz świetnie manipuluje ludźmi. Czy to nie cechy psychopaty? Kiedy jego koleżanka Olivia znika bez śladu, Erika jest przerażona - obawia się, że jej syn ma coś z tym wspólnego, tym bardziej, że wymknął się z domu w noc zaginięcia dziewczyny. Myślę, że autorka świetnie ukazała emocje kobiety - Erika bardzo kocha swojego syna, nawet ma wyrzuty sumienia, że kocha go bardziej niż swoją córkę. Jednocześnie boi się go - Liam od dziecka wykazuje dziwne zachowania. Tak więc kobieta jest rozdarta - z jednej strony stara się chronić swoje dziecko, które kocha nad życie, jednak z drugiej stara się przed nim chronić innych. Jest to naprawdę straszna sytuacja dla matki. Kiedy czytałam tą książkę to właśnie naszła mnie refleksja jak muszą czuć się kobiety, których dzieci okazały się być mordercami. Jak wiemy bywa różnie, od załamania nerwowego po wyparcie. Erika jednak nie wypiera problemu, albo udaje że go nie ma. Stara sobie z nim radzić na swój własny sposób. I to właśnie jest największą zaletą tej książki.


        Narracja prowadzona jest również z perspektywy Olivii. Tutaj z jednej strony mamy typową nastolatkę, która przeżywa swoją pierwszą miłość. Jej zauroczenie, pragnienie bycia zauważoną oraz pewne zaślepienie - nie dociera do niej, że Liam może nie być taki na jakiego wygląda, o czym mówi jej sporo osób. Z drugiej jednak mamy bardzo dzielną dziewczynę, która nie ma zamiaru poddać się bez walki. Ta narracja też mi się podobała.
          Sama intryga jest ciekawa i wciągająca - mamy idealnego syna, który prawdopodobnie ukrywa swoje mroczne oblicze, tajemnicę z przeszłości, która rzuca cień na całą rodzinę oraz desperacki wyścig z czasem. Ta historia naprawdę mnie zaangażowała i trudno było mi się od tej książki oderwać. Wprawdzie po przeczytaniu już wielu thrillerów i dobrze znając książki Freidy McFadden od razu wiedziałam, że coś tu nie gra i dosyć szybko domyśliłam się o co tutaj chodzi. Nie przeszkadzało mi to jednak w odbiorze i uważam, że zakończenie było satysfakcjonujące. I co było troszkę inne - aż tak bardzo nie gryzło moralnie, bo u tej autorki często działania bohaterów pozostawiają wiele do życzenia pod tym kątem. Ja chyba jednak lubię dosyć jasne określenie co jest dobre, a co złe. Dlatego może ta książka bardziej do mnie przemówiła i uważam, że naprawdę warto przeczytać. 





        Bibliografia:
  1. F.McFadden, Idealny syn, Czwarta Strona Grupa Wydawnictwa Poznańskiego Sp. z o.o. 2026, można kupić np. tu: https://www.empik.com/idealny-syn-freida-mcfadden,p1686929834,ksiazka-p , tu: https://bonito.pl/produkt/idealny-syn , lub tu: https://www.swiatksiazki.pl/idealny-syn-7547783-ksiazka.html
o Brak komentarzy:

czwartek, 8 stycznia 2026

KSIĄŻKA VS FILM - FREIDA MCFADDEN "POMOC DOMOWA"


        Freida McFadden to ostatnio jedna z najpopularniejszych autorek thrillerów. Dlatego też na ekrany kin wchodzi film na podstawie jej najbardziej znanej książki, czyli "Pomocy domowej". Byłam bardzo ciekawa tego filmu nie tylko ze względu na książkę, ale także na obsadę. Lubię dzieła Freidy McFadden, ponieważ są ciekawe, wciągające i mają dużo zwrotów akcji. Jednak wiadomo, jeśli chodzi o ekranizacje to niestety różnie bywa. Zobaczymy jak będzie w tym przypadku. Na razie chciałam napisać o książce, która stała się światowym bestsellerem. 
     Millie jest w beznadziejnej sytuacji - jest bezrobotna, a jej obecnym domem jest jej samochód. Dlatego też praca pomocy domowej u bogatej rodziny Winchester wydaje się wybawieniem. Chociaż nie jest to łatwa praca - pani domu, Nina, to kobieta bardzo kapryśna i rozchwiana emocjonalnie. Oprócz tego jej córka Cecelia jest rozpieszczonym bachorem, który wyżywa się na biednej gosposi. Z czasem jednak Millie zauważa, że coś dziwnego dzieje się w tym domu - jej pokój można zamknąć tylko od zewnątrz, okno jest wtopione w ścianę i nie da się go otworzyć, a zachowanie jej chlebodawczyni coraz trudniej wytłumaczyć kapryśnym zachowaniem. Millie powoli zaczyna zdawać sobie sprawę, że znalazła się w potrzasku.
       Na początku mamy do czynienia z klasyczną historią - z jednej strony mamy biedną dziewczynę z kryminalną przeszłością, która zatrudnia się u bogatej rodziny jako pomoc domowa. Nie jest trudno wyczuć jej desperację, dlatego też wydaje się być łatwą ofiarą. Z drugiej mamy bogatą, znudzoną panią domu, która jest kapryśna i wybuchowa. Od razu wiadomo jak to się skończy. Ale czy na pewno? W książce mamy dwie perspektywy - przez większość czasu Millie, a potem Niny. W tym wypadku jest to naprawdę ciekawy zabieg, ponieważ relacja Niny wnosi coś zupełnie innego. Przedstawione w książce kobiety bardziej nie mogłyby się różnić, ale to tylko fasada - tak naprawdę jest coś, co je łączy. Ta historia właśnie dlatego jest tak bardzo ciekawa - chociaż praktycznie od początku mamy jako takie pojęcie, że to co widzimy to tylko pozory, to jednak nie jesteśmy do końca pewni o co tutaj chodzi. Intryga jest bardzo dobrze skonstruowana - coś bardzo mrocznego stoi za wydarzeniami w domu rodziny Winchester, jednak długo jest to coś jest niewidoczne gołym okiem. Mamy tylko poczucie, że za tym wszystkim kryje się jakieś zło. Zakończenie też jest niesamowitym zwrotem akcji i chociaż z czasem zaczynamy się go domyślać, to jednak nie wiemy wszystkiego.


        Postacie też prezentują się bardzo ciekawie. Główna bohaterka Millie, to dziewczyna z przeszłością, która stara się jakoś sobie radzić. Jest w bardzo trudnej sytuacji i naprawdę chyba każdy czytelnik jej współczuje. Kobieta, która ją zatrudniła, traktuje ją okropnie - po prostu się na niej wyżywa. Jednak Milie była w więzieniu, tak więc ma też swoją mroczną stronę. Drugą najważniejszą osobą dramatu jest oczywiście Nina, pozornie typowa bogaczka - kapryśna, próżna, znudzona i przez to rozchwiana emocjonalnie. Jednak tutaj, tak jak w przypadku Millie, kryje się coś więcej. Następnie mamy Andrew Winchestera, męża Niny, jedyną wydaje się normalną osobę w tym towarzystwie. Andrew jest grzeczny, kulturalny i współczujący. Dlaczego jednak związał się z taką kobietą jak Nina? Oprócz tego jest jeszcze Enzo - tajemniczy, milczący ogrodnik, który od początku ostrzega Millie, jednak nie chce nic więcej powiedzieć. Jaką rolę pełni w tej całej historii? 
        To wszystko razem powoduje, że książkę czyta się z zapartym tchem. Historia wciąga jak wir i cały czas mamy ochotę na więcej. Fabuła jest bardzo emocjonująca. Na początku akcja rozkręca się powoli, żeby z czasem bardzo mocno przyspieszyć. Zakończenie jest naprawdę sensacyjnie i jak to u Freidy McFadden bywa można mieć tutaj wątpliwości co do jego moralnego wydźwięku. Jednak uważam je za satysfakcjonujące i myślę, że autorka wpadła na świetny pomysł. Dzięki temu książka zdecydowanie się wyróżnia. Warto przeczytać. Jak jednak sprawa wygląda jeśli chodzi o film?


        Millie Calloway (Sydney Sweeney) - kobieta na zwolnieniu warunkowym, podejmuje pracę u bogatej rodziny Winchesterów. O ile pan domu Andrew (Brandon Sklenar) jest miły i uprzejmy, to jego żona Nina (Amanda Seyfried) budzi niepokój. Raz kobieta jest wylewna i sympatyczna, aby zaraz wpadać w furię i wyżywać się na niewinnej gosposi. Do tego jest tajemniczy ogrodnik Enzo (Michele Morrone), który dziwnie się zachowuje. Za czasem Millie zaczyna odczuwać prawdziwe zagrożenie, jednak nie wie jak wielki sekret skrywa dom, z którego nie ma ucieczki. 
        Jak więc widać fabuła filmu zgadza się z książką, a przynajmniej w najważniejszych aspektach. Widomo, twórcy sporo wątków nie ujęli, ponieważ zabrakłoby czasu, a film i tak trwa ponad dwie godziny. Cześć rzeczy też pozmieniano np. zakończenie, jednak na szczęście nie tak bardzo. To było dla mnie najważniejsze, ponieważ książka mi się podobała i nie chciałam, żeby ekranizacja bardzo odbiegała od pierwowzoru.
         Druga kwestia to obsada. Muszę przyznać, że na początku byłam trochę sceptyczna - inaczej wyobrażałam sobie główne bohaterki, szczególnie Ninę. Wydawało mi się, że Amanda Seyfried jest trochę za ładna do tej roli. Jednak okazało się, że obie panie świetnie sobie poradziły, właśnie szczególnie Amanda. Przynajmniej takie jest moje zdanie - podkreślam to, ponieważ czytałam różne opinie, w szczególności o Sydney Sweeney - ja uważam, że bardzo dobrze sobie poradziła. Za to najbardziej na miejscu był w moim mniemaniu Brandon Sklenar - bardzo pasował do tej roli i świetnie się w niej odnalazł. Inaczej rzecz się ma z naszym Massimo, czyli Michele Morrone - trudno tu cokolwiek powiedzieć, ponieważ na ekranie było go tyle co nic. Jednak jest to ciekawe, że taki film jak "365 dni" może być przepustką do hollywoodzkiej kariery. Także obsada na plus. 
            W ogóle cała zagadka jest dosyć dobrze przedstawiona, akcja jest wartka, szczególnie w drugiej połowie, a film naprawdę angażuje widza. Był tu pewien mocny zwrot akcji, chociaż nie dla mnie, bo czytałam książę, choć i tam domyśliłam się, że coś tu nie gra. Jednak sam pomysł był ciekawy. Dlatego uważam, że bardzo fajnie spędziłam te dwie godziny, chociaż były tu pewne problemy. Na pewno niektóre sceny są mocno przerysowane, ocierając się o kiczowatość. Wycięcie niektórych wątków spowodowało, że w pewnych kwestiach fabuła jest bardzo naciągana. Owszem, fabuła książki też była naciągana, ale tu bardziej to widać. Wiele osób zwróciło uwagę na nielogiczności i dużo mało realnych scen. Szczególnie mocno też skrzywdzili Enzo, który jest dosyć ważną postacią w książce, a tutaj najwyżej trzecioplanową. Jednak ja uważam ten film za kino rozrywkowe, stworzone dla relaksu, fajnej zabawy, trochę dreszczyku emocji. I w tych kwestiach film się bardzo dobrze sprawdził. Dlatego też uważam, że jest warty polecenia. 


        Jeśli macie ochotę poczytać o innych książkach Freidy McFadden serdecznie zapraszam:



        Bibliografia:


o Brak komentarzy:

wtorek, 30 grudnia 2025

PLANSZÓWKA NA SYLWESTRA - KRZYK

 

        Myślę, że dla fana slasherów (czyli dla mnie), gra planszowa (no dobra może bardziej karciana) oparta na najsłynniejszym z nich, to naprawdę nie lada gratka. Tym bardziej, że zbliża się Sylwester, który ja osobiście wolę spędzić na domówce z moimi przyjaciółmi. Ostatnio pisałam o nowym sezonie "Final Girl", czyli grze typowo "slasherowej", tak więc pozostajemy w tym samym klimacie. Na "Krzyk" trafiłam całkowicie przypadkiem - po prostu wyświetlił mi się gdzieś w reklamie (chyba po raz pierwszy w życiu byłam zadowolona z reklam). Od razu oczywiście zamówiłam i pomyślałam, że to będzie bardzo fajna gra na Sylwestra. 


         Gra jest przeznaczona dla 3-8 graczy powyżej 13 lat. Jest to gra kooperacyjna, a naszym zadaniem będzie pokonanie słynnego Ghostface'a. Składa się ona z figurki naszego zabójcy, znacznika noża, planszy scen oraz kart - Krzyku i scen. Aby móc grać będzie nam potrzebna aplikacja SCREAM The Game, którą można zainstalować z Google Play lub App Store. To właśnie przez nią będzie do nas dzwonił nasz morderca. Na początku musimy przygotować grę - na środku stołu rozstawiamy planszę scen, obok niej talię kart scen, którą dobieramy odpowiednią ilość, dostosowaną do liczby graczy - każdy z nich losuje jedną i kładzie obok siebie zakrytą. Następnie układamy talię kart Krzyku, z której każdy dobiera po trzy karty. W pobliżu planszy kładziemy figurkę Ghostface'a, a pierwszy gracz bierze znacznik noża. Naszym zadaniem będzie odrzucić wszystkie karty scen, aby to zrobić musimy zebrać wszystkie karty Krzyku odpowiadające symbolom na kartach scen. W tym celu w naszej turze możemy: dobrać kartę lub wymienić się z innym graczem, ale tylko takim który ma karty i może nam dać swoją w zamian. W swojej turze możemy oczywiście odrzucić kartę scen, jeśli mamy uzbierane odpowiednie karty Krzyku. W tym wszystkim będzie nam przeszkadzał Ghostface, który będzie do nas dzwonił przez aplikację - będzie on groził i prześladował graczy. Dlatego też lepiej nie mieć na ręce kart z jego symbolem. Wszystkie szczegóły gry są opisane w instrukcji, która w ogóle nie jest skomplikowana, dlatego myślę, że nie będzie żadnych problemów ze zrozumieniem. 


           Co sądzę o tej grze? Otóż bardzo mi się podoba. Po pierwsze nawiązuje do jednego z moich ulubionych slasherów i naprawdę ma świetny klimat. Dzieje się tak dzięki aplikacji, z której dzwoni morderca - dodaje to świetnej horrorowej atmosfery. Po drugie gra jest prosta i szybka - idealna w momencie, kiedy chcemy w coś zagrać, a nie mamy zbyt dużo czasu lub nam się nie chce rozstawiać wiele elementów i ogarniać skomplikowane zasady. Dlatego myślę, że będzie idealna na małą imprezkę. Po trzecie jest to gra kooperacyjna, a więc wymaga współpracy i dosyć szybkiego myślenia i refleksu, dzięki temu przyjemnie gra się ze znajomymi, a gra nie jest nudna. Jej akcja jest naprawdę dynamiczna. Po czwarte jest porządnie wykonana - elementy są ładnie i dobrze wykonane, a karty bardzo klimatyczne. Mieści się w niewielkim pudełku, więc można bez problemu wszędzie ją zabrać. Po piąte nie jest bardzo droga - ja w promocji kupiłam ją za niewiele ponad siedemdziesiąt złotych. Może nie jest to super tanio, ale gra ma sporo elementów i aplikację, więc uważam że nie jest źle. 
         Podsumowując - jest to bardzo fajna, imprezowa gra i to nie tylko dla fanów slasherów. Myślę, że pozostałych graczy też zadowoli, a jej dynamika pozwoli na wiele chwil świetnej zabawy. Serdecznie polecam.
      Chciałam jeszcze Wszystkim życzyć Szczęśliwego Nowego Roku - oby okazał się jeszcze lepszy niż poprzedni. I bawcie się dobrze 🎇



o Brak komentarzy:

wtorek, 23 grudnia 2025

ZABÓJCZE ŚWIĘTA. CZĘŚĆ II - CICHA NOC Z SHERLOCKIEM HOLMESEM I HERKULESEM POIROT

 

            Święta z kryminałem to mój najlepszy sposób na spędzenie miło tego wyjątkowego czasu, oprócz oczywiście rodzinnego spotkania. Szczególnie, jeśli są to moi ulubieni detektywi, czyli Sherlock Holmes i Herkules Poirot. W repertuarze Agathy Christie jest wiele opowiadań, których akcja dzieje się w Święta Bożego Narodzenia. O części już pisałam, a teraz chciałabym napisać nie tyle o dziele Królowej Kryminałów, ale o kontynuacji przygód sprytnego Belga. Jeśli chodzi o Conan Doyle'a to jest tego mniej, ale tutaj też posłużę się pewnymi kontynuacjami. Wszystko po to, aby spędzić święta w doborowym towarzystwie. 

Sophie Hannah "Cicha noc Herkulesa Poirota"


         Matka inspektora Catchpoola jest w rozpaczy - dlatego prosi swojego syna i jego przyjaciela, słynnego detektywa Herkulesa Poirot, o pomoc. Jej przyjaciółka, Vivienne Laurier obawia się o życie swojego męża. Okazuje się, że w szpitalu, do którego ma trafić pan Laurier, doszło do morderstwa, a kobieta jest przekonana, że jej mąż będzie następny. Dlatego też Catchpool i Poirot postanawiają spędzić Święta w posiadłości Laurierów. Wkrótce jednak dochodzi do kolejnej tragedii. 
            W moim cyklu postów o Herkulesie Poirot pisałam, że nie jestem fanką kontynuacji jego przygód stworzonej przez pisarkę Sophie Hannah. I taka jest prawda. Jednak kiedy zobaczyłam świąteczną książkę o swoim ulubionym detektywie to nie mogłam się powstrzymać. I jaki jest rezultat? Z jednej strony napisałabym, że wyszło jak zwykle, jednak z drugiej nie jest to do końca prawda. Ale zacznę od początku. Przede wszystkim mamy tutaj bardzo fajny klimat - Boże Narodzenie w rezydencji, która wkrótce zostanie pochłonięta przez morze, tajemnicza śmierć w szpitalu, złowrogie przeczucia, zwaśniona rodzina oraz czające się w mroku niebezpieczeństwa. Sama zagadka również jest ciekawa - ofiarą morderstwa padł miły i lubiany człowiek, który nikomu nie wyrządził żadnej krzywdy. Zginął w szpitalu, do którego ma trafić gospodarz Poirota i Catchpoola, czyli Arnold Laurier. Przez to jego żona martwi się o jego bezpieczeństwo. Czy słusznie, czy są to tylko urojenia histeryczki? Obie ofiary, tzn. ofiarę właściwą i potencjalną, pozornie nic nie łączy, oprócz jednego - obaj są pogodnej i optymistycznej natury. Czy jednak jest to powód do morderstwa? Trzeba przyznać, że motywacje jakimi kieruje się sprawca są naprawdę zdumiewające, można by wręcz pomyśleć, że absurdalne. Jednak natura ludzka potrafi zaskakiwać - o czym Poirot i Catchpool rozmawiają w ostatnim rozdziale. Co ciekawe przedstawili inne poglądy na temat mordercy, które o dziwo się nie wykluczają. I to właśnie jest w tej książce najciekawsze. Dalej jednak mam wrażenie, że to nie jest Herkules Poirot, ale jego podróbka. Poza tym pewne wątki są zbyt zagmatwane. Mimo to książka nawet mi się podobała i mnie wciągnęła - w końcu jest to kryminał świąteczny. 


Arthur Conan Doyle "Niebieski karbunkuł"


            Sherlock Holmes prowadzi nietypową dla siebie sprawę - pewien mężczyzna, który został napadnięty w Boże Narodzenie, zgubił kapelusz i .................gęś. Nie byłoby w tym nic dziwnego, w końcu pieczona gęś to bardzo przyzwoity przysmak, gdyby nie to, że w gardle owej gęsi odnaleziono drogocenny klejnot. Rzekomy złodziej został ujęty przez policję. Jednak czy aby na pewno złapano właściwą osobę. To opowiadanie ma na pewno trochę lżejszą formę, niż większość opowiadań o Sherlocku Holmesie. Nie mamy tutaj do czynienia z morderstwem, ale z zuchwałą kradzieżą. Jednak metody słynnego detektywa się nie zmieniają - nadal jest to genialna dedukcja. Poza tym jest to doskonałe opowiadanie na Święta, gdyż jego akcja dzieje się właśnie w Boże Narodzenie. Dzięki temu mamy naprawdę fantastyczny klimat. Uwielbiam opowiadania o Holmesie nie tylko ze względu na jego geniusz, ale też właśnie na atmosferę - wiktoriański Londyn to coś, co po prostu kocham, a wiktoriański Londyn w Święta Bożego Narodzenia, to coś jeszcze piękniejszego. Dlatego też warto obejrzeć także odcinek serialu "Przygody Sherlocka Holmesa" z 1984 r. pod tym samym tytułem. Twórcy serialu bardzo dbali o szczegóły epoki, więc wszystko jest wspaniale odwzorowane.    

Gillian Linscott "Skandal w zimie"



     Sherlock Holmes i doktor Watson będąc już na emeryturze, spędzają Święta w szwajcarskich Alpach. Wszystko wydaje się wspaniałe, dopóki do ich hotelu nie przybywa kobieta, której rok wcześniej mąż zginął w tajemniczych okolicznościach. I to właśnie ją podejrzewano o jego zabójstwo. Sprawa robi się ciekawsza, kiedy okazuje się, że kobieta jest Sherlockowi Holmesowi bardzo dobrze znana. Co do kontynuacji przygód Sherlocka Holmesa przez innych autorów, mam lepsze podejście niż do kontynuacji przygód Herkulesa Poirot. Podobała mi się książka Anthony'ego Horowitza "Dom jedwabny" oraz niedawno recenzowana przeze mnie powieść Garetha Rubina pt. "Holmes & Moriarty". To opowiadanie też uważam za całkiem przyjemne. Tym razem całą sprawę śledzimy z perspektywy nie jak zazwyczaj doktora Watsona, ale dziewczynki imieniem Jessica. Jest to ciekawy zabieg, ponieważ możemy zobaczyć jak te najsłynniejsze w historii kryminałów postacie, postrzegają inne osoby. Jest to klasyczna sprawa - mężczyzna wypada z okna z krzykiem, więc raczej to nie jest samobójstwo. Był bogaty, a jego małżeństwo nie było szczęśliwe. Tak więc prosta sprawa. Tylko, że zarówno Jessica, jak i Sherlock Holmes mają wątpliwości. Może nie jest to jakaś wyjątkowo skomplikowana intryga, ale myślę, że nawet dobrze jest oddana słynna dedukcja Holmesa. Wszystko to ma oczywiście wspaniałą atmosferę Świąt w szwajcarskich Alpach. Dodatkową atrakcją jest pojawienie się dobrze znanej czytelnikom słynnego detektywa postaci. Serdecznie polecam. 


        Ja ze swojej strony chciałabym wszystkim życzyć Radosnych Świąt spędzonych z najbliższymi w miłej atmosferze oraz oczywiście odpoczynku i ciekawej lektury. 




        Bibliografia:
  1. S.Hannah, Cicha noc Herkulesa Poirot, Wydawnictwo Dolnośląskie 2024, można kupić np. tu: https://www.empik.com/cicha-noc-herkulesa-poirota-hannah-sophie,p1515485360,ksiazka-p tu: https://bonito.pl/produkt/cicha-noc-herkulesa-poirota lub tu: https://www.swiatksiazki.pl/cicha-noc-herkulesa-poirota-7401968-ksiazka.html
  2. Oba opowiadania pochodzą ze zbioru: Świąteczne tajemnice. Najlepsze świąteczne opowieści kryminalne. Wybór i opracowanie Otto Penzler, Wydawnictwo Zysk i S-ka 2020, można kupić na Allegro
o 2 komentarze:

sobota, 13 grudnia 2025

ZABÓJCZE ŚWIĘTA. CZĘŚĆ I - PORTRET MORDERCY I ZABÓJCZY ŚWIĘTY MIKOŁAJ

 

           Święta zbliżają się wielkimi krokami, ale świąteczny klimat czuć już od dawna. Chociaż oczywiście sklepy mocno z tym przesadzają, ponieważ świąteczne dekoracje pojawiają się już w październiku. Uważam, że to duże przegięcie i w pewnym stopniu psuje radość. Myślę, że świąteczną atmosferę tak naprawdę powinniśmy zacząć od grudnia - Mikołaj to odpowiedni czas. Ja właśnie już się nakręciłam i zaczęłam czytać bożonarodzeniowe kryminały i chciałabym o nich napisać - nic tak nie poprawia humoru jak trup pod choinką 😁.


Mavis Doriel Hay "Zabójczy Święty Mikołaj"


            W rezydencji Flaxmere na Święta zjeżdża się cała rodzina Melburych. Jednak nie jest im dane cieszyć się świąteczną atmosferą - senior rodu, sir Osmond, zostaje znaleziony zastrzelony w swoim gabinecie. Wtedy okazuje się, że tak naprawdę rodzinna sielanka to tylko pozory - praktycznie każdy z obecnych miał motyw, aby pozbyć się sędziwego patriarchy. Przed prowadzącym śledztwo jest nie lada zadanie, tym bardziej, że głównym podejrzanym jest........ święty Mikołaj. 
       Powieść ta należy do klasyki kryminałów - została wydana w 1936 r. Dlatego też przypomina inne książki tego typu jak np. Agathy Christie i to jest jej największa zaleta. Mamy tutaj typową, klasyczną zbrodnię - bogaty, utytułowany nestor rodu zostaje zastrzelony w swoim gabinecie. I praktycznie od razu wiadomo, że to nie było samobójstwo, ani nie jest to robota nikogo z zewnątrz. Obecna na miejscu rodzina, choć wygląda na idealną, pełna jest nieporozumień, niesnasek i wzajemnych animozji. Czy to wystarczy, aby kogoś zamordować? Należy jednak pamiętać, że gdy w grę wchodzą pieniądze, a tym bardziej spora suma, wielu ludzi pozbywa się zahamowań. Intryga jest bardzo dobrze skonstruowana - mamy tajemnicze morderstwo, a praktycznie każdy z obecnych miał motyw i sposobność. Choć z pozoru zbrodnia mogła wyglądać na spontaniczną, to tak naprawdę od razu widać, że była dobrze przemyślana. Cała sprawa jest dobrze poprowadzona i chociaż zakończenie nie wyrywa z butów, to jest dosyć satysfakcjonujące. Autorka naprawdę potrafi mylić tropy, a w pewnym momencie jest ich dosyć sporo. 


      Postacie też są dobrze rozpisane, choć są raczej typowe dla takich klasycznych kryminałów. Na pierwszym miejscu mamy sir Osmonda - człowieka z lekka gburowatego, trochę tyrana, mało przejmującego się uczuciami innych. Potem mamy syna i cztery córki wraz z rodzinami. Do tego siostra sir Osmonda - Mildred Melbury, typowa stara panna. Oprócz nich obecni są adoratorzy najmłodszej córki Jennifer, która jeszcze nie wyszła za mąż i mieszka z ojcem. Z pozoru niczym niewyróżniająca się rodzina. A jednak doszło do morderstwa. Czy syn nie mógł się doczekać kiedy odziedziczy tytuł? Czy córka ma wielki żal do ojca, że się od niej odwrócił? Czy kolejna córka jest strasznie zdesperowana? Czy inna kogoś chroni? A Jennifer, czy chce uciec od ojcowskiej tyrani? Dużo pytań, które tylko z czasem się mnożą. Tutaj książka różni się od dzieł Królowej Kryminałów - w pewnym momencie to wszystko jest mocno zagmatwane, czasem ma się wrażenie, że aż za bardzo. To w sumie jedyna wada tej książki - myślę, że jest sporo niepotrzebnych rzeczy i wątków. 
       Jednak najlepsza jest w tek książce atmosfera - staroświecka angielska posiadłość, bogaty senior rodu, tajemnicze morderstwo, podejrzani, z których każdy coś ukrywa. A to wszystko we wspaniałym, świątecznym klimacie. Myślę, że to ciekawa pozycja na okres świąteczny dla wielbicieli klasycznych kryminałów. 

Anne Meredith "Portret mordercy" 


          Rodzina Grayów jak co roku spotyka się na Święta w posiadłości seniora rodu Adriana. Jednak to nigdy nie była sielanka - każde z jego sześciorga dzieci ma do niego żal, a nawet można by powiedzieć, że go nienawidzi i życzy mu śmierci. Są jednak w głębokim szoku, kiedy Adrian zostaje znaleziony martwy. Pomimo, iż dzieci nie darzyły ojca sympatią, jego śmierć nie budzi ich zachwytu - w tym miejscu pojawia się lęk, w końcu każde z nich miało motyw. Czy prawda im się przysłuży, czy wręcz przeciwnie - lepiej żeby nigdy nie wyszła na jaw? 
        Z pozoru książka wydaje się prawie identyczna jak poprzednia - świąteczny zjazd rodzinny, senior rodu znaleziony martwy, jego dzieci mają motyw, a rodzinne tajemnice nie mogą ujrzeć światła dziennego. Jednak na tym podobieństwa się kończą. Powieść Anne Meredith ma zupełnie inną formę - praktycznie od początku wiemy kto jest mordercą i dlaczego to zrobił - przynajmniej po części. Trzeba przyznać, że jest to naprawdę innowacja - w powieściach kryminalnych zdarza się to bardzo rzadko, gdyż właśnie odkrycie mordercy stanowi punkt kulminacyjny fabuły i wzbudza największe emocje, szczególnie gdy sprawca jest niespodziewany. Tutaj jednak tożsamość sprawcy nie jest punktem kulminacyjnym, a punktem wyjścia - od tego cała sprawa się właściwie rozpoczyna. Choć wcześniej mamy zarys postaci i ich problemów, to jednak morderstwo uruchamia pewną machinę, w którą bohaterowie zostają wplątani. Tu jest kolejna ciekawa rzecz - każdy z nich jest naprawdę paskudną postacią. Dzięki temu mamy wrażenie, że morderca został nim tak naprawdę z przypadku - równie dobrze każde z nich mogło to zrobić. W pewnym momencie nawet współczujemy mordercy - wcale nie wygląda, że w tym towarzystwie jest najgorszą personą. I to właśnie w tej książce jest najciekawsze - poznajemy myśli mordercy po dokonaniu czynu oraz jego bezpośrednie konsekwencje. Autorka daje nam możliwość przeniknięcia w umysł sprawcy i poznania jego myśli. Możemy zobaczyć jak bardzo morderstwo na niego wpłynęło. Jest to bardzo ciekawy zabieg. Jednak "Portret mordercy" to nie jest lekki kryminał na Święta - pokazuje najgorsze cechy ludzkiej psychiki, w tym nie tylko zdolność do morderstwa, ale przede wszystkim najzwyklejszą ludzką podłość. 


          Uważam, że jest to ciekawa książka, chociaż nie do końca w moim guście. Ja preferuję klasyczne kryminały gdzie mamy detektywa, śledztwo i moment kulminacyjny, czyli złapanie mordercy. Jednak muszę przyznać, że ta książka mnie zaintrygowała - wymyka się standardowym schematom, a ja uważam, że czasem warto sięgnąć po coś innego. Poza tym uważam, że warto zagłębiać się w umysł przestępcy, co robią oczywiście profilerzy. Dzięki temu można szybciej złapać sprawcę, a nawet zapobiegać kolejnym zbrodniom. Tutaj, choć oczywiście mamy do czynienia z fikcją, jest to równie interesujące. 

ciąg dalszy nastąpi......



        Bibliografia:
  1. M.D.Hay, Zabójczy Święty Mikołaj, Wydawnictwo Zysk i S-ka 2024, można kupić np. tu: https://www.empik.com/zabojczy-swiety-mikolaj-mavis-doriel-hay,p1529484359,ksiazka-p?fromSearchQuery=zab%C3%B3jczy+%C5%9Bwi%C4%99ty+miko%C5%82aj , tu: https://bonito.pl/produkt/zabojczy-swiety-mikolaj, lub tu: https://www.swiatksiazki.pl/zabojczy-swiety-mikolaj-7373777-ksiazka.html
  2. A.Meredith, Portret mordercy. Świąteczna opowieść kryminalna, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2024, można kupić np. tu:https://www.empik.com/portret-mordercy-swiateczna-opowiesc-kryminalna-meredith-anne,p1529878619,ksiazka-p?qa=portret%20mordercy&ac=true , tu: https://bonito.pl/produkt/portret-mordercy-swiateczny-kryminal , lub tu: https://www.swiatksiazki.pl/portret-mordercy-swiateczny-kryminal-7376208-ksiazka.html

    
o Brak komentarzy:

sobota, 6 grudnia 2025

FINAL GIRL - SEZON 2

        W końcu dostałam paczkę z drugim sezonem jednej z moich ulubionych gier. Mowa tutaj oczywiście o "Final Girl" od Lucky Duck Games. Muszę przyznać, że bardzo na nią czekałam. Bardzo kocham tą grę przede wszystkim dlatego, że ma slasherowy klimat, który uwielbiam, ale też dlatego, że można w nią grać solo. 
     Dla przypomnienia - w grze wcielamy się w tytułową "final girl", czyli postać znaną ze slasherów. Jest to rodzaj horroru, w którym liczba bohaterów zmniejsza się w podejrzanych okolicznościach, a poluje na nich charakterystyczny morderca jak np. Freddy Krueger ("Koszmar z Ulicy Wiązów"), Michael Myers ("Halloween"), czy Jason Voorhees ("Piątek 13-tego"). Morderca eliminuje ofiary aż do spotkania z tzw. final girl. Jest to młoda dziewczyna, która uosabia wartości moralne - nie bierze narkotyków, nie pije, jest osobą wierzącą i oddaną córką. Najsłynniejszymi final girl są Laurie Strode (Jamie Lee Curtis) z "Halloween" i Sydney Prescott (Neve Campbell) z "Krzyku". Tylko final girl ma szansę pokonać mordercę.
        Tak więc łatwo wydedukować, że w grze naszym zadaniem będzie pokonanie mordercy. Jest to gra w trybie solo, a więc jeden gracz gra przeciwko grze. Trwa ona między 20 a 60 minut. Jest przeznaczona dla osób od 14 roku życia ze względu na brutalność. Gra składa się z pudełka podstawowego oraz tzw. pudełek z filmem. W pudełku podstawowym znajdziemy oczywiście instrukcję, a poza tym dwustronną kartę gracza, karty akcji, kości, żetony, planszetki, znaczniki i pionki. W pudełkach z filmami mamy planszę mordercy oraz lokacji, karty bohaterek, terroru, mrocznych mocy, zakończeń, przedmiotów, wydarzeń, przygotowań i żetony. Oczywiście w każdym pudełku są też opisy zasad.
       Szczegółowy opis zasad podawałam w poprzednim poście, tak więc teraz w skrócie:
 na początku będzie nam potrzebna plansza gracza (która jest dwustronna - wybieramy stronę w zależności od poziomu trudności) mordercy oraz lokacji. Te ostatnie możemy dowolnie mieszać, a więc mordercę możemy wziąć z jednego pudełka, a lokację z innego. Będą nam też potrzebne karty, kości, żetony itp.  Wybieramy też oczywiście naszą bohaterkę, która tak jak morderca będzie miała określoną liczbę życia. Gra składa się z pięciu faz: akcji, planowania, mordercy, paniki i utrzymania. W każdej fazie my i morderca będziemy mieli pewne kroki do wykonania. To wszystko zbliża nas do finału, w którym tylko jedno z nas przetrwa. 
        Gra jest naprawdę fantastyczna - nie jest trudna, ma proste zasady, jest regrywalna ze względu na ilość morderców i lokacji, które można mieszać, wciągająca i nie jest banalna. Jest też bardzo klimatyczna - świetnie oddaje atmosferę slasherów. A przede wszystkim gra się w nią samemu, a więc można po nią sięgnąć w każdej chwili. Dlatego też sezon 2 kupiłam od razu w przedsprzedaży. Składa się on z pięciu "kaset" oraz minidodatku. 


"Puk, Puk! Kto tam"


            Jest to pierwszy dodatek, który chciałam omówić. Jako mordercę mamy Intruzów, a nową lokacją jest Chata na uboczu. Wygląda na to, że jest inspirowany filmem "Nieznajomi". Wprawdzie Intruzi to grupa trzech morderców, ale w danym momencie tylko jeden z nich będzie aktywny. Oprócz tego mamy dwie dodatkowe final girl, czyli Avę i Ginny. Lokacja prezentuje się bardzo ciekawie - są tu obszary zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Co ciekawe pojawiają się nowe komponenty, czyli karty samoróbek i materiałów. Samoróbki to broń, którą można stworzyć samemu z dostępnych pod ręką rzeczy jak np. kij nabity gwoździami. I właśnie do tego potrzebne nam są materiały. Ten dodatek mi się podoba - szczególnie lokacja, ale ci mordercy raczej nie są moimi ulubionymi. Duży plus za samoróbki - myślę, że jak się znajduje w takiej ekstremalnej sytuacji, to raczej oczywistą rzeczą jest sięgnąć po to, co się ma pod ręką. Myślę, że MacGyver byłby zadowolony 😀.



"W stronę pustki"


            Tym razem przenosimy się na statek kosmiczny USS Konrad, a ścigać nas będzie Ewomorf. W tym wypadku jest to oczywiście wariacja na temat "Obcego". W tej "kasecie" dodatkowymi kartami są kary konserwacji - dają one pomieszczeniom ekstra funkcje. Jeśli zaś chodzi o naszego "pasażera na gapę" to może on ewoluować i służy do tego specjalna karta. Każdy etap ewolucji oznacza inne właściwości naszego mordercy. Oprócz tego utrudnieniem dla nas są karty zasadzek, które dają nam w kość podobnie jak karty terroru. Kolejnymi final girl są Ellen (oczywiście) oraz Jenette. Ten dodatek bardzo mi się podoba - uwielbiam klimat "Obcego". Poza tym jest to spore urozmaicenie - większość "kaset" ma bardziej standardowe lokacje, a tutaj jest statek kosmiczny zawieszony w przestrzeni. I oczywiście Ewomorf to nie jest typowy morderca ze slasherów. Bardzo cieszę się, że ta gra staje się tak różnorodna. 



"Panika na stacji 2891"


        Kolejna część inspirowana jest oczywiście przez "Coś" Johna Carpentera. Znajdujemy się na Stacji 2891, a polować na nas będzie Organizm. Dodatkowym komponentem na stacji jest jedna karta helikoptera, a dodatkową akcją - leć szybciej! Dzięki temu będziemy mogli przemieszczać się poza budynek stacji, aby uratować ofiary. Jeśli chodzi o naszego zabójcę to jest tutaj sporo ciekawych rzeczy - karty zakończeń, narażonych ofiar, zmutowanych organizmów, zestawy testowe i ich wyniki. Ofiary narażone na kontakt z Organizmem należy przetestować, aby sprawdzić czy zostały zakażone. Jeśli ofiara jest zakażona staje się zmutowanym organizmem, który jest dodatkowym mordercą. Dlatego też myślę, że tą grę nie będzie łatwo wygrać. Jeśli chodzi o kolejne bohaterki, to mamy Uki i Kate. Uwielbiam "Coś" - jest to jeden z moich ulubionych horrorów. Dlatego też uważam, że "Panika na stacji 2891" stanie się jednym z moich ulubionych dodatków. Kocham takie klimaty - Antarktyda, mroźne i bezkresne pustkowie, organizm udający człowieka, atmosfera strachu i nieufności, brak możliwości ucieczki. Bardzo się cieszę, że dzięki tej grze będę miała choć namiastkę tego klimatu. 



"Szaleństwo w ciemności"


            Ten dodatek przenosi nas do Cichego Szpitala, a "opiekować się" nami będzie Siostra Przełożona. Tym razem nasza gra jest wzbogacona o karty efektów pigułek, efektów ubocznych oraz naszprycowania. Te efekty są różne, jednak jeśli dobrze to przekalkulujemy i będziemy mieli odrobinę szczęścia, mogą nam bardzo pomóc. Chyba nie trzeba też nikogo przekonywać, że nie chciałby trafić na taką pielęgniarkę jaką jest Siostra Przełożona. Jednak dzięki niej mamy dodatkowe komponenty - kart zakończeń, akcji - uspokojenie oraz pionki maniaków - są to jej sługusi. Dodatkowym utrudnieniem jest to, że nasza urocza pielęgniarka nie ma górnego limitu zdrowia. Heather i Veronica to kolejne final girl. Ten dodatek również bardzo mi się podoba - uważam, że motyw nawiedzonych szpitali jest naprawdę super. Myślę też, że to utrudnienie w postaci braku górnego limitu zdrowia świetnie podkręci grę - będziemy musieli bardzo się gimnastykować, żeby wygrać. Ja wiem, że naszym kraju zwykło się narzekać na służbę zdrowia, ale jak widać można trafić gorzej 😁 . 



"Dawno temu podczas pełni"


            W ostatnim dodatku przenosimy się do Wielkiego Ciemnego Lasu i będziemy walczyć ze Złym Wilkiem. Czyli, jak łatwo zgadnąć, będziemy Czerwonym Kapturkiem. Co ciekawe nasza lokacja ma mniej pól niż większość pozostałych lokacji w grze. Tak więc Małgosia i Kapturek (szok 😄) będą próbowały upolować niegrzecznego wilka, który będzie wyposażony w dodatkową kartę epickiej mrocznej mocy oraz karty zakończeń. Tak więc w tym wypadku gra będzie wyglądać bardziej klasycznie, co będzie idealnym rozwiązaniem, kiedy nie mamy za wiele czasu lub energii, by grać w bardziej rozbudowane dodatki. Oprócz tego klimaty baśni braci Grimm i wilkołaków to coś, co zdecydowanie do mnie przemawia. 



"Groza prosto z grobu"  


                Jest to minidodatek, do którego potrzebujemy podstawki oraz dowolnej lokacji. Zamiast z mordercą, będziemy walczyć z hordą zombie. Mamy tutaj karty mrocznej mocy, zakończeń, akcji pojazdów, żetony zombie, hord i mnożnika. Co ciekawe w tym dodatku można przegrać nie tylko ginąc - dzieje się tak jeśli są stworzone trzy hordy zombie i miałaby być stworzona czwarta. Nową final girl jest Patsy. Nie jestem wielką fanką zombie, ale ten minidodatek może być ciekawą alternatywą. Chociaż muszę przyznać, że jednak wolę klasyczne plansze morderców - mają fajniejszy klimat. 

            Sezon 2 Final Girl bardzo mi się podoba. Jest tutaj naprawdę duża różnorodność morderców i lokacji, w tym takie, które mniej przypominają slasher jak np. " W stronę pustki". Jednak nie jest to wada - gra staje się rozbudowana, o szerokiej tematyce i dlatego myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Jest ona zarówno dla fanów slasherów, horrorów scifi oraz horrorów fantasy. Jednocześnie mamy tutaj klasykę horrorów jak nawiedzony szpital.  Razem z sezonem pierwszym mamy ogromny wybór, dzięki czemu gra na pewno szybko nam się nie znudzi. Poza tym dodatki aż tak bardzo nie rozbudowują gry, że można by było się w niej pogubić - wprowadzają one małe, ale ciekawe zmiany. Oprócz tego komponenty są porządnie wykonane i mają fantastyczne obrazki, które nadają grze świetny klimat. Myślę, że będę miała wielką radochę z tego sezonu. Serdecznie polecam. 

  Jeśli macie ochotę poczytać o pierwszym sezonie serdecznie zapraszam: http://www.kryminalgrozatajemnica.com.pl/2024/01/final-girl.html




  
o Brak komentarzy:

piątek, 28 listopada 2025

JOEL JESSUP "ZABÓJSTWO PRZED GWIAZDKĄ"

 

             Jestem wielką maniaczką kalendarzy adwentowych. Co roku kupuję przynajmniej dwa - uwielbiam je tak bardzo, że muszę się ograniczać, bo najchętniej kupiłabym dziesięć. I oczywiście otworzyła je całe od razu. Zdaję sobie sprawę z tego, że jest to chwyt marketingowy i straszny konsumpcjonizm, ale nie mogę się powstrzymać. Na szczęście w tym roku pojawiło się coś, co zaspokoiło moją potrzebę na kalendarz adwentowy, będąc jednocześnie czymś ambitniejszym. Mam na myśli najnowszą książkę Joela Jessupa pt. "Zabójstwo przed Gwiazdką". Jest to połączenie kalendarza adwentowego z powieścią kryminalną. Brzmi świetnie, prawda? A jak to wyszło w praktyce?
          Candlestow to mała, spokojna angielska mieścina. Ale czy na pewno spokojna? Po tajemniczej śmierci jednego z filarów społeczności, pana Holly'ego, ktoś wysyła miejscowej lekarce doktor Harker, tajemnicze zdjęcia będące okienkami kalendarza adwentowego. I za każdym razem dzieje się coś niedobrego - a to wszystko powiązane jest z przesłanymi symbolami. Z czasem jednak coś, co wyglądało na początku jak kiepski dowcip, zmienia się w coś bardzo niebezpiecznego. Jak mroczne tajemnice skrywają mieszkańcy małego miasteczka? I czy uda się rozwiązać zagadkę zanim będzie za późno? 


           Książka ma bardzo ciekawą formę - każdy rozdział przedstawia konkretną historię i one razem tworzą całość, która prowadzi do rozwiązania zagadki. W prologu mamy wstępne objaśnienie sprawy. Następnie w każdym rozdziale przedstawiane jest nam okienko z kalendarza adwentowego, które odnosi się do danej sprawy. Potem mamy fabułę, a na końcu zagadkę do rozwiązania, która popycha sprawę do przodu. Zagadki mamy różne - od bardzo prostych, po takie nad którymi naprawdę musimy się nagłowić. Jednak na końcu książki jest rozwiązanie każdej, więc nie będziemy odczuwali frustracji. Taka forma naprawdę mi się podoba - uwielbiam zagadki logiczne, uważam że świetnie trenują umysł. Kocham wszystko to co pobudza mnie intelektualnie. Poza tym jest tutaj standardowa fabuła jak w każdym kryminale, a więc zagadki są do niej dodatkiem, a nie odwrotnie, co też moim zdaniem jest fantastycznym rozwiązaniem. Zagadki są bardzo różnorodne, tak więc szybko nie nużą. 


            Jeśli chodzi o fabułę to jest naprawdę ciekawa i dobrze skonstruowana. Mamy tutaj tajemniczą śmierć znanego w mieście pana Holly'ego. Wkrótce potem do lekarki - doktor Harker ktoś przesyła mailem okienka z kalendarza adwentowego. Kobieta prędko orientuje się, że za każdym z nich kryje się tajemnica, którą musi szybko rozwiązać. Inaczej ktoś może ucierpieć, ponieważ osoba która za tym wszystkim stoi nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć swój cel. Tylko, no właśnie jaki to jest cel? I dlaczego wysyła je akurat do doktor Harker? Czy śmierć pana Holly'ego jakoś wiąże się z tą sprawą? Do tego dochodzą pogłoski, że zmarły widziany był przez wiele osób, a po mieście krąży tajemnicza zakonnica. Poza tym okazuje się, że wielu mieszkańców sennego miasteczka ma sporo "za uszami". Coś, co na początku wygląda na typowe "cozy mystery", szybko przekształca się w coś bardziej mrocznego. Historia bardzo wciąga, dużo się dzieje, zagadki mnożą się, a my mimo rozwiązania pojedynczych spraw, mamy więcej pytań niż odpowiedzi. Jeśli chodzi o zakończenie to może nie wyrywa z butów (poza jednym małym zaskoczeniem), jednak uważam je za satysfakcjonujące. Cała intryga swoim klimatem przypomina książki Agathy Christie, co dla mnie jest dodatkową zaletą. 


         I właśnie jeśli chodzi o klimat to też jest on fantastyczny - senne miasteczko skrywające mroczne sekrety. Z pozoru sielankowy krajobraz - piękne widoki, wspaniałe posiadłości, przytulne kawiarenki, staroświecka biblioteka, co roku organizowany spektakl bożonarodzeniowy. Każdy każdego zna, jeśli są jakieś nieporozumienia to drobne, a społeczność stara się współpracować dla wspólnego dobra. Jednak to wszystko to tylko pozory - tak naprawdę wielu mieszkańców skrywa tajemnice, które niszczą miasteczko od środka. I właśnie tajemniczy prześladowca zwany Adwentem wydaje się odpowiedzią na wszechobecną zgniliznę. Czy aby na pewno? Czy odpowiedzią na przemoc ma być jeszcze większa przemoc? Przed naprawdę trudnym wyzwaniem stoją bohaterowie naszej powieści, czyli doktor Harker i inspektor Twelvetrees. 
         Postacie są kolejną zaletą tej opowieści. Mamy tutaj doktor Harker, lekarkę na emeryturze, która bardzo kocha swoje miasteczko. Do tego jest bystra, zdeterminowana i wierzy w swoją intuicję. Partneruje jej inspektor z pobliskiego miasta - surowy, sztywno trzymający się zasad, jednak w razie potrzeby potrafiący prężnie działać. Ich interakcje to jedna z najlepszych rzeczy w książce. Oprócz nich mamy typową władczą arystokratkę, szemranego przedsiębiorcę, zakręconą właścicielkę sklepu, okolicznego bandytę i dziwnego dozorcę. A to tylko kilka z interesujących postaci, które tylko z pozoru są sztampowe. Jak widać jest to dosyć ciekawa zbieranina. 
        "Zabójstwo przed Gwiazdką" to fantastyczna pozycja. Oprócz ciekawej fabuły, świetnego klimatu i dobrze skonstruowanych postaci, mamy bardzo interesujące zagadki. To wszystko razem powoduje, że książka pobudza nas intelektualnie dwa razy bardziej. Do tego jest to idealna opowieść na okres przedświąteczny - jest to nie tylko kalendarz adwentowy (cóż trudno, że zbrodniczy 😁), to jeszcze wspaniała, świąteczna atmosfera. Czasem mam wrażenie, że same przygotowania do Świąt cieszą bardziej niż same Święta, które bardzo szybko mijają. Dlatego też serdecznie polecam świąteczne odliczanie zacząć od zbrodni - naturalnie fikcyjnej 😉. 


        
        Bibliografia:

o Brak komentarzy:
Subskrybuj: Komentarze (Atom)

FREIDA MCFADDEN "LOKATORKA"

   Czy tak jak ja lubicie film   "Sublokatorka"   z 1992 r. z Bridget Fondą i Jennifer Jason Leigh? Albo film   "Współlokator...

  • ALICE FEENEY "PIĘKNA BRZYDOTA"
                    Thrillery są oczywiście jednym z moich ulubionych gatunków literackich i chociaż lubię wracać do tego, co już przeczytałam, ...
  • ADAM CESARE "KLAUN W POLU KUKURYDZY"
                    Koulrofobia - lęk przed klaunami. Jak podaje portal medonet.pl , zaburzenie to jest stosunkowo nowe, jednak występuje dość ...
  • FREIDA MCFADDEN "NAUCZYCIELE"
                    Thriller szkolny? Brzmi jak idealna pozycja na powrót do tej jakże lubianej placówki. Dla wielu osób szkoła jest prawdziwym ...